Home Biografie Nieuws Uitslagen Foto's Links



ARCHIEF 2009/2010

 

30 december 2010
28 december 2010
07 december 2010
26 september 2010
06 september 2010
30 augustus 2010
09 mei 2010
19 juli 2009
01 januari 2009

 

Scratch als negende afgesloten
Jenning mist NK Podium
Vorm begint te komen
Comeback op baan met goud en zilver
Kernenomloop Susteren goed doorstaan
Jenning maakt rentree
Jenning heeft geduld
Jenning kan weer vooruit zien  
Dwerstroch

Scratch als negende afgesloten

APELDOORN - Jenning heeft woensdag 29 december zijn tweede onderdeel van het NK baanwielrenner afgewerkt. Op de nieuwe Apeldoornse wielerbaan werd hij negende op het onderdeel Scratch, een rit in lijn over 15 kilometer. In de kwalificatierondes was Jenning nog vierde geworden in de door René Hooghiemster (Drachten) gewonnen eerste serie. In de finale met 24 renners kwam Jenning te kort op winnaar Peter Schep en de uit Oldeberkoop afkomstige Wim Stroetinga (tweede). René Hooghiemster werd vijftiende. Sipke Zijlstra (Burgum) eindigde op de voorlaatste plaats.


Jenning mist NK Podium

APELDOORN - Jenning had zijn optreden tijdens het NK baanwielrennen anders voorgesteld. Hij ging in Apeldoorn voor het goud op de achtervolging. Het werd slechts een plaats naast het podium: vierde. “Hier baal ik stevig van. Ik wilde laten zien dat ik terug ben, dat ik weer de snelste man van Nederland ben.”
Dat het is mislukt, vindt mogelijk een oorzaak in een griep die hij twee weken geleden opliep. “Ik was nog geen dag op trainingskamp in Spanje toen ik ziek werd. Ik heb een week niets kunnen doen.”
Bondscoach Robert Slippens houdt vertrouwen in Jenning, die ook een belangrijke schakel kan zijn in de achtervolgingsploeg. 
Jenning versloeg in de kwalificaties Jens Mouris. De tijd was echter niet goed genoeg voor de finale. Hij was veroordeeld tot de strijd om het brons. Daarin verloor Jenning van Roy Pieters. In de finale won Tim Veldt van Levi Heimans.


Vorm
begint te komen

APELDOORN - Jenning begint aardig in vorm te komen. Tijdens populaire wedstrijden op de baan van Apeldoorn heeft Jenning vooral zijn snelheid getest. Maandag 6 december won hij drie onderdelen. Op de scratch, een lange sprint over 10 tot 15 ronden, finishte hij als eerste. De puntenkoers won Jenning met 35 punten, 3 punten meer dan  Rene Hooghiemster, zijn maatje uit Drachten. In de Leidersrace rekende Jenning ook met Rene af. Jenning won met 14 punten, voor Didier Caspers (8 punten) en Rene (6 punten). Deze snelheidstrainingen zijn een goede opmaat naar het NK Achtervolging op 28 december in Apeldoorn.


Comeback
op baan met goud en zilver

APELDOORN - Ook op de baan heeft Jenning zijn comeback gevierd. Zaterdag 25 september reed hij tijdens de Landenontmoeting in Apeldoorn de ploegachtervolging en de scratch. Met Tim Veldt, Arno van der Zwet en Sipke Zijlstra won hij de ploegachtervolging in een prima tijd van 4.08.07. De individuele achtervolging liet Jenning nog aan zich voorbijgaan- hij wilde zich nog niet forceren-, maar op de scratch over 15 kilometer werd hij fraai tweede. Een paar ronden voor het einde ontsnapte Jenning uit de groep. Winnaar Peter Schep was met een ronde voorsprong niet meer te achterhalen.

Jenning toonde aan weer op de goede weg te zijn. Het moest van ver komen. Een half jaar na zijn ziekte en overtraining begon Jenning heel voorzichtig weer met een halfuur per dag te fietsen. Nu, ruim twee jaar later, kan hij vier tot vijf uur op de fiets doorbrengen. Jenning was zelf ook blij met zijn comeback op de baan. “Het voelt nog niet als een grote wedstrijd, maar ik ben er wel ontzettend blij mee dat het qua gezondheid weer kan. Dit betekent heel veel voor mij.”

Bondscoach Robert Slippens is tevreden en ziet voor Jenning een belangrijke rol weggelegd in de achtervolgingsploeg . “Hij is de enige die op de achtervolging dik onder de 4.20 heeft gereden. In de trainingen heeft Jenning laten zien dat hij weer op de goede weg is. Of hij het niveau van twee jaar geleden weer kan halen moeten we afwachten.”


Jenning solo op weg naar het zilver op de scratch.


Kernenomloop Susteren goed doorstaan

FRANEKER – Jenning heeft zondag 5 september zijn rentree in het wielerpeloton goed doorstaan. Hij finishte in de Limburgse wegwedstrijd 'Kernenomloop Susteren' als 122ste, op ruim twee minuten achterstand van winnaar Peter Schulting.

Deze internationale wegwedstrijd over 173 kilometer was door de UCI als een hooggenoteerde 1.2 wedstrijd gekwalificeerd. Jenning kon vooraf niet inschatten hoe hij zich in het sterke veld zou kunnen manifesteren. Hij heeft zich uiteindelijk goed staande gehouden. 
Jenning richt zich nu op het Nederlands kampioenschap baanwielrennen in december en het wereldkampioenschap in maart 2011 in Apeldoorn.


Jenning maakt rentree

FRANEKER – Eindelijk, het is zover! Zondag 5 september maakt Jenning zijn rentree in het wielerpeloton. Na een langdurige ziekte- en herstelperiode van twee jaar start hij met de Koga Creditforce ploeg in de wegwedstrijd ‘Kernenomloop Susteren’. Jenning reed tijdens de Olympische Spelen van Peking in 2008 zijn laatste (baan)wedstrijd op de Achtervolging.

De ploegleiding van het Koga-Creditforce-Ubbink Track Cycling Team heeft al die tijd vertrouwen gehouden in een terugkeer van Jenning. Voor het seizoen 2011 is Jenning al opgenomen in het nieuwe Ubbink Cycling Team. De leiding heeft voor het volgend jaar nu een Continentaal Status Weg aangevraagd, die van de Continentaal Status Baan gaat niet door. De ploeg krijgt een compleet wegprogramma als voorbereiding op het baanseizoen.


Jenning heeft geduld

FRANEKER - Jenning is langzaam op de weg terug. Een jaar en negen maanden geleden verliep zijn Olympische optreden op de achtervolging desastreus. Een schimmelinfectie maakte hem kansloos. Het moment van een heroptreden op zijn favoriete baannummer ziet hij nu steeds dichterbij komen. “In het najaar hoop ik weer aan een nieuw baanseizoen te beginnen. Tot nu toe heb ik op Papendal in alle ‘rust’ aan mijn herstel gewerkt. Dat was lang niet altijd gemakkelijk. Maar de Bond en mijn ploeg steunen mij goed. Ik moet geduld hebben.”


Jenning kan weer vooruit zien  

FRANEKER – Het is lang stil geweest rond Jenning, maar hij ziet de toekomst nu weer vrolijker tegemoet. Na een jaar sukkelen met de gezondheid lijkt het tij gekeerd. Een jaar waarin hij een gemiste Olympische medaille moest verwerken. Een jaar ook waarin onzekerheid bestond over de oorzaak van zijn falen. Een luchtweginfectie? Een onbekend virus? Overtraindheid? “Na veel onderzoek is gebleken dat een gewoon ‘huis-tuin-en-keuken’ schimmel de oorzaak van alle ellende was. Daar heb ik medicijnen voor gekregen en nu gaat het weer goed. Ik heb het geduld op kunnen brengen en ben nooit in paniek geraakt.”

Sinds enkele weken is Jenning weer serieus aan het trainen. Nog niet voluit, maar het begin is er. “Ik zit weer dagelijks op de fiets, tot maximaal twee uren. Het gaat langzaam vooruit, maar ik word goed gesteund door de KNWU en het NOC.” Doelen durft hij zich voorlopig nog niet te stellen, maar zijn ambities op de lange termijn blijven overeind: een Olympische medaille en een profcarrière.


Dwerstroch

Jenning is recentelijk geïnterviewd door Frederik Bierling, sportjournalist bij de Leeuwarder Courant. Met zijn toestemming en die van de redactie van de Leeuwarder Courant wordt dat interview volledig weergegeven.

 

Voor Jenning Huizenga is 2008 een jaar van uitersten. De 24-jarige baanwielrenner uit Franeker steeg op het WK in maart tot grote hoogten en wilde dat kunstje op de Olympische Spelen herhalen. Een virusinfectie wierp hem evenwel ver terug. ,,As de Spelen der net west hiene, dan hie ik miskien wol in goed jier hân. No net. Alles stiet yn it skaad fan de Spelen.''

Door Frederik Bierling
 

De kou is snijdend, maar toch poseert Jenning Huizenga zonder morren in een dunne sponsorblouse op de brug over het Vliet. ,,Ik bin dochs al siik'', roept hij cynisch. Hoewel het baanseizoen al lang en breed aan de gang is, heeft Huizenga de fiets nog niet aangeraakt. De vice-wereldkampioen individuele achtervolging weet al dat hij in maart ontbreekt op het WK in Polen.

Het kan gek lopen: Huizenga zorgde dit jaar voor een van de opmerkelijkste Friese sportprestaties, maar zit aan het eind van het jaar toch met een verschrikkelijke kater. ,,Nei it WK wie ik oertsjûge fan myn mooglikheden. Ik wie op de Spelen in medaljekandidaat foar Nederlân. Op it WK yn Manchester ried ik 4.16, dêrfoar 4.24. Acht seconden is it ferskil tusken fyftjinde wurde op de Spelen of in medalje. De nûmer twa op de Spelen ried 4.18…''

Terugkijkend begint het kwakkelen al in april, mei, als hij zich op schema's van zijn trainer Anton Kingma prepareert voor de Spelen. Huizenga heeft bij duurtrainingen pijn aan de luchtwegen, maar niet van dien aard dat hij zich zorgen maakt. Haast ongemerkt heeft het virus zich dus al in het lichaam genesteld, maar pas een maand voor de Spelen gaat het hem parten spelen. ,,Ik hie in gefoel fan algehiele malêze. Ik koe myn trainingen net mear fol meitsje, hie spierpine en tocht wol ris: wat is dit? Mar op sa'n momint is it programma al útstippeld. Ik ha noch wol myn bloed prikke litten, mar se ha it net oeral op neisjoen.''

Huizenga licht de ploegleiding in, maar die kan ook niet veel anders meer dan hem moed in praten. Naar de buitenwacht houdt hij logischerwijs zijn mond. In het vliegtuig op weg naar Peking hoort hij twee stemmetjes in zijn hoofd. ,,De iene sei: ‘godfergemy, ride mei dy hannel', de oare: ‘wês no mar ferstannich, der is wat oan de hân'.''

Opgeven is voor Huizenga geen optie. Hij heeft het niet eens overwogen. Immers, de kwalificatie heeft hij zelf afgedwongen. Ook dupeert hij geen teamgenoot door wel te starten. Als de race daadwerkelijk op punt van beginnen staat, is Huizenga klaar, voor zover mogelijk. ,,Moatst in knop omsette. Dat gie noch wol ridlik, mar der siet neat yn. Dêr hoechst fierder gjin wurden oan smoarch te meitsjen. Ik ha noait earder sa min riden. Nei it earste rûntsje wie ik al in sekonde stadiger as op it WK. En dan moatst der noch fyftjin…''

Huizenga beseft op dat moment nog niet wat de consequenties zijn. Sterker, hij heeft niet eens meer het vermogen om boos te worden, zo ziek voelt hij zich. Pas later begint alles langzaam door te dringen. Hij baalt van de gemiste medaille, denkt na over de gevolgen voor zijn verdere loopbaan, en ziet vervolgens ook de eerste wereldbekerwedstrijden in het water vallen. En nu het lijf nog altijd niet klaar is om de training op te pakken, weet hij dat het hele baanseizoen naar de knoppen is.

Waar hij exact staat in het ziekteproces kan hij niet zeggen, wel dat het ‘kantelmoment' geweest is. ,,Hiel stadichoan klaust wer op. Mar de earste moanne nei de Spelen ha ik allinnich mar op bêd lein. Alles wie my te folle. Ja, nei myn wedstriid op de Spelen ha ik dêr noch wol tsien moaie dagen hân. Ik ha nei de Muorre west, nei it Heineken House, de heale finale en de finale fan de hockeyfroulju, de wetterpolofinale en nei it atletyk, mar it sloech nergens op. Ik wie gewoan leech. Mar kinst dêr ek net de hiele dei op bêd lizzen bliuwe.''

Het ergste is nu achter de rug, maar Huizenga weet nog niet wanneer hij het shirt van zijn Koga-CreditForce-ploeg weer kan aantrekken. ,,Ik bin noch altyd op syk nei it begjinpunt. Ast dyn poat brekst, dan witst datst nei seis wiken wer begjinne kinst. Mar sa wurket it net as dyn lichem op is. Even stofsûgje en ik wie dwerstroch. Yn it begjin hie ik de yllúzje dat it mei in moanne wol oer wêze soe. No bin ik realistysker.''

Bovendien duurt het langer om het lichaam weer op niveau te krijgen. Een maand van inactiviteit is nog te overzien, nu wordt het moeilijker. ,,Ik ha al in aardige speklaach'', zegt Huizenga lachend. ,,Op de Spelen wie myn fetpersintaazje 6, no giet it rjochting 20-25, haha. It sil in hiel lange en swiere wei wurde. Ik sit sûnt heal augustus yn de ‘lappenmand'. Dan bist net nei twa, trije moannen wer op nivo om medaljes te heljen.''

,,Ik hie in takomstbyld. Myn doel wie in medalje op de Spelen om dêrnei prof te wurden op de dyk. Mei dy medalje wie myn hiele libben oars ferrûn. Ik wie net ophâlden mei de baan, mar moatst ek fierder sjen. Ik ha dêr no de leeftyd foar en de dyk is in moaie útdaging. Doe't ik nei it WK duertraining die, makke ik folle progresje. Hurd fytse kin ik wol, mar yn in klassiker moatst earst 180, 200 kilometer ride. Ik bin der fan oertsjûge dat ik it kin, it fysike talint ha ik gewoan.''

De ambitie om prof te worden, is er nog steeds. Het enige probleem is dat hij het moet doen zonder de geruststellende gedachte dat er bij hem thuis een olympische medaille aan de muur hangt. Die heeft hij trouwens nog niet uit zijn hoofd gezet; in 2012 is hij nog maar 28. ,,Mar fjouwer jier allinnich mar rûntsjes op de baan ride is best wol lang. Oant de Spelen ta allinnich mar wrâldbekers ride en traine, is my net genôch.''

Niet alleen voor Huizenga, maar voor het hele baanwielrennen worden het spannende tijden. Theo Bos maakt de overstap naar de weg, Robert Slippens is gestopt, Wim Stroetinga uit Oldeberkoop wordt prof bij Milram, en Huizenga is nog afwezig. ,,De medaljeopbringst sil no wol wat lytser wurde. De seleksje hat selden sa goed west as it ôfrûne jier. Nei Ingelân wiene wy it bêste lân op it WK, op alle dissiplines.''

Huizenga hoopt volgend seizoen zijn steentje weer bij te dragen, zij het wel in combinatie met het wegseizoen. Hij spiegelt zich daarbij aan renners als Marc Cavendish en Bradley Wiggins. ,,Dy mannen en ek mindere goaden kinne it kombinearje. Dat wol ik ek besykje.'' Maar, weet Huizenga, alles op zijn tijd: ,,Earst op syk nei it begjinpunt.''